ARDER ÉPICA (CAP. 1)
Reinaldo RibeiroO incendio que consumiu o Museo Nacional do Brasil en 2018 non só destruíu artefactos: devorou memorias. Das cinzas, ARDER ÉPICA.
Quen se responsabiliza desa perda?
E que acontece se xa non estamos para contar a HISTORIA?
Quen a contará por nós?
Fronte ás narrativas oficiais que o incendio silenciou para sempre e atravesada por un segredo familiar, Reinaldo Ribeiro crea unha conferencia na que o corpo se converte en voz e en territorio de disputa.
ARDER ÉPICA honra a oralidade como tecnoloxía ancestral para contar aquilo que os arquivos non puideron preservar. A través da fabulación e do ritual, a obra habita o espazo fronteirizo entre a perda e a ausencia de arquivos: o público e o privado. Unha épica alternativa que desafía as narrativas patriarcais sobre a memoria e propón novas formas de lembrar desde o colectivo, o corporal, o sagrado e o feminino.
ARDER ÉPICA é o último capítulo dunha triloxía que Reinaldo Ribeiro comezou do final cara ao principo, 3, 2, 1. O capítulo 3, sobre a súa experiencia coa negritude, e o capítulo 2, sobre a ollada do espectador cara á alteridade exhibíronse en Escenas do cambio 2025. Agora, no capítulo 1 comparte a súa intimidade nun acto público, “como sabotaxe dun sistema patriarcal baseado no silencio e na mentira”.
Reinaldo Ribeiro
Artista brasileiro “Transoceánico · Bitch Conceptual · Amante Afrofuturista”. O seu traballo transita entre os eidos da coreografía, as artes vivas e o perreo cósmico. Explora o que el define como o concepto 4P: a relación entre o político, o poético, o persoal e o patético. Ten un interese especial pola escena expandida e polas prácticas e proxectos que activan o pensamento e a ollada decolonial. É creador e performer e cofundador do colectivo Lamajara (Barcelona).

